รู้จักความรัก : เขาธรรมดาเกินไป ฉันจึงไม่อยากเป็นแฟน
  
  
ColumDetail
17
รู้จักความรัก :  เขาธรรมดาเกินไป ฉันจึงไม่อยากเป็นแฟน
 
 

Hug Magazine ปีที่ 8 ฉบับที่ 3
รู้จักความรัก : น.พ.วิทยา  นาควัชระ


เขาธรรมดาเกินไป ฉันจึงไม่อยากเป็นแฟน

เขาธรรมดาเกินไป ฉันจึงไม่อยากเป็นแฟน

    ช่วงนี้มีคนไข้ที่เป็นผู้หญิงมาปรึกษาที่คลินิกด้วยปัญหาคล้ายๆ กันหลายคน คือมีแฟนแล้วแต่บอกเลิกเขาไปเพราะเขาเป็นผู้ชายธรรมดา... ธรรมดา แลดูเป็นคนดี แต่หน้าที่การงาน การศึกษา รูปร่างหน้าตา ฐานะธรรมดา มองดูอนาคตคงไม่สดใส จึงไม่อยากคบเป็นแฟนด้วย
    แต่ปัญหาของเธอที่ต้องมาพบแพทย์คือ เมื่อบอกเลิกเขาไปแล้วเขาก็ยอมจากไปโดยดี แต่เธอกลับรู้สึกเศร้า เหงา โหยหาเขา นึกถึงความสุขความสนุกที่เคยกิน เที่ยว คุย และทำกิจกรรมต่างๆ ด้วยกัน คิดว่าจะหาคนใหม่มาแทนที่ก็คงไม่เหมือนเดิม ถึงมีคนมาสนใจก็ไม่อยากคบ นึกเสียดายแฟนเก่า อยากกลับไปขอคืนดีก็กลัวเสียฟอร์มและคิดว่าเขาธรรมดาเกินไป เลยทุกข์ใจอยู่ทุกวัน
    อีกรายที่ทุกข์มากคือ เมื่อบอกเลิกเขาไปแล้วแต่ไปพบกันโดยบังเอิญ ก็ทักทายกันตามปกติ ปรากฏว่าผู้ชายไม่ได้ให้ความพิเศษแก่เธออีกแล้ว เขาทำเฉยๆ แค่ทักสวัสดีและขอตัวจากไป เธอผิดหวังมาก เพราะคิดว่าเขาน่าจะดีใจที่ได้พบและแสดงกิริยาอ้อนวอนอยากกลับมาเป็นแฟนด้วยอีก แต่เขากลับเฉยๆ เหมือนเธอไม่สำคัญ
    เธอร้องไห้คร่ำครวญกับเพื่อนสนิทเหมือนสติแตก แทบอยากตาย ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไป เพื่อนบอกให้กลับไปง้อคืนดีเขาสิ เธอบอกว่าไม่อยากง้อ และคิดว่าเขาไม่ได้มีดีอะไร แต่ที่เธอรู้สึกเศร้ามากเป็นเพราะคิดว่าทำไมเขาเป็นได้แค่นั้น เขาน่าจะเป็นได้มากกว่านั้น มีอะไรต่อมิอะไร (เช่น ฐานะ อนาคต การงาน ฯลฯ) ที่ดีกว่านั้น แต่เขาก็เป็นไม่ได้และมีไม่ได้ แถมเวลาพบเธอเขากลับทำเฉยๆ ไม่สำนึกว่าตัวเขาต่ำต้อย เธอจึงเศร้า... เอากับเธอสิ!
    มีอีกรายที่ทุกข์มากหลังจากบอกเลิกแฟนไปแล้ว ทนไม่ได้จึงกลับไปง้อคืนดี เขาก็คืนดีด้วย แต่เธอกลับจับผิดเขามากขึ้น พูดถึงความไม่ดีหรือข้อบกพร่องของเขา ติโน่นตินี่ ผู้ชายก็บอกว่าเขาเป็นได้แค่นี้ มีได้แค่นี้ แต่เขารักเธอมากนะ เธอบอกว่าลำพังความรักอย่างเดียวไม่ทำให้ชีวิตเป็นสุขได้หรอก เธอต้องการสิ่งประกอบอื่นๆ อีกด้วย รายนี้ทุกข์ไปทะเลาะกับแฟนไป หาเหตุตำหนิเขาไป และก็ยังคบเขาอยู่ด้วยความรู้สึกไม่คู่ควรกัน
    กรณีแบบนี้มักเกิดในผู้หญิงที่มีการศึกษาดี มีการงานดี มีภูมิหลังชีวิตที่พ่อแม่รักและตามใจ ฐานะปานกลางขึ้นไปไม่ถึงกับยากจน ลักษณะที่เห็นชัดคือ Self Centered มาก เอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง ไม่สนใจใครอื่นเลย ต้องการเป็นคนเด่นเกินคนอื่น เกินเพื่อนรุ่นเดียวกัน พยายามผลักดันตัวเองให้ได้ในสิ่งที่อยากได้และอยากให้แฟนมาเติมเต็มส่วนที่พร่องไปของเธอ เช่น ต้องมีการศึกษาดีมากๆ จบสถาบันที่เด่น มีความสามารถ มีการงานดี มีฐานะร่ำรวยและรักเธอ ซึ่งหาไม่ได้ง่ายๆ หรอก
    คล้ายๆ การตามหาผู้ชายที่เป็นน้องชายเทวดามาเป็นแฟน ซึ่งหาไม่ได้ง่ายหรอก
    สังคมไทยเป็นสังคมวัตถุนิยมสุดโต่งมากขึ้น ผู้คนจะ Self Centered มากขึ้น ความทุกข์ของคนในสังคมแบบนี้จะพบได้มากขึ้น ผู้คนส่วนใหญ่จะเอาแต่ใจตัวเอง อยากรวย เด่น มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับเร็วๆ เขาจึงต้องการคนที่มีความสามารถมีคุณภาพสูงมาร่วมวงจรชีวิต เพื่อให้เขามาประสิทธิ์ประสาทสิ่งที่ตัวเองอยากได้ มาเพิ่มความมีค่าให้กับตัวเองอย่างรวดเร็ว ทั้งด้านการเงิน การงาน สังคม ชื่อเสียง ฯลฯ
    โดยไม่สนใจคำว่าความรัก มิตรภาพ ความดี ใครสามารถให้ในสิ่งที่เขาต้องการได้ก็คบหากันไป ถ้าหาให้ไม่ได้ก็เลิกไป ซึ่งจะพบได้มากขึ้นในความสัมพันธ์ระหว่างคนในทุกวงการ เช่น ในวงการธุรกิจ (นาย – ลูกน้อง) เพื่อนฝูง แม้แต่ในครอบครัวพ่อ แม่ ลูก (ลูกจะเรียกร้องสิ่งนี้จากพ่อแม่ และจะผิดหวัง โกรธ โทษ ถ้าพ่อแม่หาให้ไม่ได้)
    ผู้ป่วยที่เป็นทุกข์เหล่านี้ไม่ใช่บ้าหรือเป็นโรคจิตโรคซึมเศร้าหรอก แต่ทุกข์จากการมีทัศนคติเกี่ยวกับตัวเอง คนอื่น และสังคมไม่ดี ไม่เหมาะสม ทำให้มีความคาดหวังสูง อยากได้ในสิ่งที่คาดหวัง ขาดความเข้าใจ ความอดทน มองโลกและชีวิตแบบตื้นเขิน เอาแต่ได้ ขาดความลึกซึ้งในเรื่องของความสุขทางใจ ผู้ป่วยต้องได้รับการปรับทัศนคติเสียใหม่ซึ่งเป็นหัวใจของการรักษาบำบัดแบบจิตบำบัด อาจไม่ต้องใช้ยารักษาเลยก็ได้
    ถ้าใครที่คิดได้ดังคำกล่าวนี้คงไม่ทุกข์นักหรอก
    “ไม่มีใครหรอกที่ดีพอ ไม่มีใครหรอกที่พอดี
     ถ้าวันนี้คุณเลือกที่จะพอสักที
     คุณนั่นแหละที่จะมีความสุขจาก... การพอ”

    จะมีคนที่คิดแบบนี้ได้บ้างไหม?
 

 

Comments

There are currently no comments, be the first to post one.

Post Comment

Name (required)

Email (required)

Website

Enter the code shown above in the box below

  
  
new laws

จากเพื่อนเลื่อนเป็นแฟน :: ปันปัน - สุทัตตา

 

  
  
 
  
  
 

โสดสุกสโมสร

Facebook

 

 อ่านHUGในแบบE-BOOK ได้แล้ว คลิ๊กเลย!!!

 
Copyright © 2007 by HUG Magazine   
Login  |  
   
);